Monday, August 07, 2006

એક ગઝલ
શાંત આ પાણી મહીં, એકાદ કંકર નાખજે,
ને વલય નાં મધ્યમાંથી, માર્ગ કોઈ કાઢજે..

જગ નથી તારૂં છતાં,કાં તું સદા એને ચહે?
ભીતરે જો શોધશે,તો બ્રમ્હ આખું પામશે...

જીંદગી પાછળ પડે છે, એય સમજાતું નથી?
જીંદગી તો આખરે, તૂટે છે કાચે માટલે !....

જો તને ફરવું હો પાછું, કોઈ ના રસ્તો જડે!
બંધ આંખે, ભાવથી ભગવાન ને તું પ્રાથજે...

તું ઘણું પામ્યો છે ચેતન ; ગત કરમનાં યોગથી,
ભાથું ભરજે તું ફરીથી, અબળાને ટેકો આપજે....

આપનાં કિમતી અભિપ્રાય જરૂર આપશો...
જય ગુર્જરી,
ચેતન ફ્રેમવાલા

5 Comments:

Blogger amitpisavadiya said...

સરસ, રચનાઓ હોય છે , ચેતનભાઇ આપની.
અભિનંદન.

9:38 AM  
Blogger amitpisavadiya said...

સરસ, રચનાઓ હોય છે , ચેતનભાઇ આપની.
અભિનંદન.

9:38 AM  
Blogger Urmi Saagar said...

very nice gazal....

It would be nice if you can change your settings, so anyone can post a comment, regardless of having an account or not.

thanks.

10:16 AM  
Blogger Urmi Saagar said...

very nice gazal....

It would be nice if you can change your settings, so anyone can post a comment, regardless of having an account or not.

thanks.

"UrmiSaagar"
www.urmi.wordpress.com

10:18 AM  
Blogger Veejansh said...

મર્મસ્પર્શી, ભાવવાહી, છતાંય સરળ! ઉત્તમ રચના.

12:54 PM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home